O pasado domingo xogamos nun campo que xa facía anos que non víamos algo parecido, pensábamos que xa non quedaban lameiras por estas terras, ¡pero a vida sempre te sorprende!. A verdade e que a parte da auga e da lama houbo xente que se adoptou perfectamente as características do terreo de xogo...
Tamén houbo xente que non apareceu polo campo
E outros que apareceron pero tiñan outras cousiñas entre as mans.
Agradecer o detalle do equipo da Piña por deixarnos o "llacusi" local para aliviar os dolores das articulacións que xa non estan para estos trotes, ¡ a pena que estivese tan quente a auga, case todos saímos despelexados!.
Sinto non ter devoción pola pelotiña, porque vendo o desenrrolo do partido paréceme que practicando poido chegar a devolver a pelota. Quizais, só sea polo "llacuzi". Unha aperta
ResponderEliminarVendo o boso bloc partome de risa eres cojonudo espero que esa alegria a compartas co equipo. Hoxe en dia o importante e pasar un domingo ou sabado(como nos ) disfrutando e divertindose cos amigos ,nos o que tiñamos que ganar xa o ganamos na epoca do caudillo.Pa jarrear xa estan no outro bloc ahora con 45 anos todos son moi vos.
ResponderEliminarTesme que enseñarmer a facer esas cousas para noso bloc.
SAUDOS DO BERGAN. SANTIAGO
¡Jrasias!. Pero eu ben sei que si non foxe polo blog, chupaba máis banquillo,
ResponderEliminar¡ é o prezo que ten que pagar o club !
Yo creo que ese agua es radioactiva, tenéis una piel un poco rara, ¿no?
ResponderEliminarUn beso.
no te creas, es buena para el cutis. antes nos caía la piel a pedazos, ahora sólo nos cae a trozos.
ResponderEliminar¡Juas!
ResponderEliminar